Archiwa: Bez kategorii • Strona 19 z 19 • Turystyka amatorska: atrakcje turystyczne Warszawy, Portugalia

Category Bez kategorii

Olhâo i ilhas

OLHAO, 8 km na wschód od Faro, to największy port rybacki w Algarve, a także znakomita baza wypadowa do okolicznych piaszczystych ilhas. Poza tym jest to raczej nieciekawe miejsce, choć autor broszury o lokalnych atrakcjach twierdzi, że w Olháo żyją niezwykłe pudle z Algarve, umięśnione i silne, cenione zwłaszcza przez rybaków, ponieważ nurkują do głębokości ponad czterech metrów, aby wpędzić ryby do sieci. Posługiwanie się pudlami wodnymi zostało zarzucone w latach 50. na rzecz bardziej nowoczesnych metod, a kilka okazów zobaczyć można w Parque Natural (codz. 9.0012.30 i 14.30-17.30: 200 esc.) około 1,5 km na wschód od miasta, oznakowanym przy NI 25.

więcej

Gastronomia w Evorze – ciąg dalszy

Restaurante Cozinha de Santo Humberto, Rua da Moeda 30 («066/24251 ). Jedna z najlepszych restauracji, gorąco polecana przez mieszkańców, położona przy ulicy, biegnącej w dół wzgórza od Praça do Giraldo, tylko jeden niewielki szyld. Na dole, w sali w przerobionej piwnicy można wybierać lokalne dania z karty po ok, 4000 esc, na głowę: smaczna golonka, chispe assatlode Santo Humberto. Zamkn. XI.

więcej

Sagres i Przylądek św. Wincentego

Dzikie smagane wiatrem okolice miasta SAGRES i przylądka o tej samej nazwie były uznawane przez Portugalczyków za odległą granice oddzielającą świat średniowiecza od starożytności. To właśnie na tych cyplach książę Henryk Żeglarz postanowił założyć w XV w. swoją siedzihę, a także szkołę żeglarstwa. Zebrali się wtedy najznakomitsi astronomowie, kartografowie i podróżnicy. W Sagres studiowali Ferdynand Magellan, Pedro Alvares Cabral, a także Vasco da Gama. Na plaży w Belixe, w połowie drogi między przylądkiem Sagres a Przylądkiem św. Wincentego, wodowano pierwsze karawele, które zrewolucjonizowały żeglarstwo za sprawą szerokich kadłubów, niewielkich zmiennych żagli i zwrotności. Każdego roku wysyłano nowe wyprawy, których uczestnicy mieli dotrzeć choć trochę dalej niż poprzednicy. Ich zadaniem było także zdobycie informacji na temat zachodnich brzegów Afryki, które były dla żeglarzy wielką niewiadomą. Tak powstał fundament przyszłego zamorskiego imperium Portugalii.

więcej

Przez Castro Verde i Mértolg

Osoby kochające ptaki mogą wybrać trasę z Beji do CASTRO VERDE (46 km na południe) ze względu na możliwość obserwowania dropi, unoszących się nad równinami. Poza tym droga nie jest specjalnie atrakcyjna-tylko kilka rolniczych miasteczek, położonych pośród nie kończących się, spalonych słońcem łanów pszenicy. Droga N2, prowadząca dokładnie na południe od Castro Verde wiedzie przez odludne tereny aż do okolic Ameixial, po drugiej stronie granicy w Algarve, gdzie zaczyna się bujna przyroda Serra do Malhao i Serra do Catdeiráo.

więcej

Noclegi i gastronomia – Guarda

Znalezienie pokoju w którymś z poniższych pensjonatów i hoteli nie powinno stanowić problemu: można również spróbować w nowo otwartym schronisku młodzieżowym przy Avenida Alexandre Hercu lano («071/223938). Miejski kempingOrb/iur («071/211406: zamknięty poł.Xl-poł.I) mieści się w parku niedaleko zamku: nie można jednak zapomnieć, że chłodne (czasem nawet bardzo) wiosenne i jesienne noce mogą dla słabo wyposażonych turystów skończyć się poważnym przeziębieniem.

więcej

Estremoz

ESTREMOZ jest największym i najbardziej tętniącym życiem z trzech marmurowych miast. Największy ruch panuje w nim w każdą sobotę, kiedy przy Rossio, największym placu dolnego miasta odbywa się jarmark. Rossio jest klasycznym placem targowym o ogromnych rozmiarach, otoczonym barami, restauracjami i kościołami, na którym sprzedawane są m.in. najlepsze sery w Portugalii, wytwarzane głównie z mleka owczego i koziego. Na tym placu co roku, ok. 1 września odbywa się miejskie święto, z gonitwą byków, koncertami i konkursami pieczenia bułek. Pod koniec kwietnia trwają tu targi bydła i rękodzieła oraz pokazy wyrobów garncarskich, które odbywają się w mieście od XVI w. Wyroby charakteryzujące się prostymi wzorami kwiatowymi i roślinnymi, nierzadko inkrustowane kawałkami marmuru można zakupić na cotygodniowym jarmarku. Do najbardziej typowych przedmiotów należą ntoringues – porowate naczynia na wodę, służące do chłodzenia innych naczyń oraz kuliste słoje na wąskiej podstawie, z dwoma krótkimi dzióbkami ¡jednym uchwytem. Wyroby garncarskie, obecnie traktowane głównie jako ozdoby niegdyś odgrywały ważną rolę na weselach Cyganów. Kiedy orszak weselny szedł do miasta, panna młoda nagłe zaczynała uciekać przez plac, a za nią rzucał się w pogoń pan młody. Gdy w końcu udało mu się złapać przyszłą żonę, w powietrze rzucano piękne naczynie z Estremoz. Parę ogłaszano mężem i żoną w momencie, kiedy naczynie spadało na ziemię i rozbijało się na kawałki.

więcej

Belmonte – dalszy opis

Największą chlubą maista jest Pero de Covilha, który dla króla Jana II wyruszy! w 1487 r. ku terenom dzisiejszej Etiopii w poszukiwaniu legendarnego chrześcijańskiego kapłana i króla, znanego jako Ojciec Jan. Dotarłszy jednak do Kairu, miast udać się na południe, wola! najpierw pożeglować do Indii: potem przybył ponownie do Kairu i kontynuował przerwaną podróż. Ojca Jana nie znalazł ani też nie wrócił do Portugalii, jednak Vasco da Gama sporo skorzystał z jego opisu Indii podczas swej sławetnej pierwszej podróży wokół Przylądka Dobrej Nadziei w 1498 r. Przed ratuszem stoi ogromna granitowa płyta przybliżająca podróże Pero de Covilha, towarzyszy jej pomnik bohatera, który przedstawia go jednak jako nieco schorowanego. informacje praktyczne

więcej

Dotarcie do Trás-os-Montes

Prowincja dzieli się wyraźnie na dwie części. Na południu rozciąga się żyzny obszar znany pod oficjalną nazwą Górnego Douro, a potocznie nazywany Terra Quente (gorącą ziemią). Obejmuje on tarasowe pola poprzecinane korytami rzek Douro, Corgo i Tua. Uprawia się tam brzoskwinie, pomarańcze, melony i winorośl. Obszary położone na północ są odmienne: słyną z ostrych zim, którym zawdzięczają nazwę Terra Fría (zimna ziemia). Za Mogadouro rozciągają się dzikie i jałowe tereny, atypowymi elementami krajobrazu są zaprzęgi konne i gołębniki,pombais. Do przygranicznego miasta Miranda do Douro na przełomie lutego i marca ściągają llumy turystów zachwycających się wszechobecnymi migdałowcami obsypanymi kwieciem.

więcej

Viseu

Położone na płaskowyżu VISEU, stolica otaczającego je obszaru, góruje nad okolicą w sposób przywodzący na myśl czasy poddaństwa i pańszczyzny. Jego korzenie sięgają starożytności. Niegdyś było siedzibą Rzymian (i najprawdopodobniej fortem). Do dziś można oglądać na p rzedm ieściach pozostałości po obozowisk u, k tóre ponoć było sceną ostatniego boju Wirialusa. Poza jego pomnikiem trudno znaleźć tu coś godnego większej uwagi. Średniowieczne centrum zachowało się prawie bez zmian. Do naszych czasów przetrwały dwie bramy miejskie oraz część dawnych murów, okalających szczególnie interesującą część Viseu.

więcej

Gastronomia i rozrywki w Sarges

Przy głównej ulicy Sagres wiodącej od Praęa da República do przystani rybackiej znajduje się wiele restauracji i barów. Osoby o różnych upodobaniach kulinarnych i możliwościach finansowych na pewno znajdą coś dla siebie. Na śniadanie można wv-

więcej