ALPEDRINHA • Turystyka amatorska: atrakcje turystyczne Warszawy, Portugalia

ALPEDRINHA

Biuro informacji turystycznej przy Avenida da Liberdade (śr.-pn. 9.30-12.00 i 14.00-18.00: «075/322170) również powinno pomóc w znalezieniu noclegu: pozostaje jeszcze niweilki czynny przez cały rok kemping(«075/53118), 2 km na zachód drogą N238, z odrobiną cienia i basenem. W mieście nic ma zbyt widu restauracji: wszakże Veneluso przy Travessa das Oliveiras 12, tuż za Homlem Samasa, jest niewątpliwie godna polecenia.

Trzygodzinna wycieczka do Ałpedrinha to sama przyjemność: idąc brukowaną jeszcze przez Rzymian drogą poznać można maleńką wioskę ALCONGOSTA, znaną dzięki tutejszym wyrobom z wikliny (głównie koszyki). Wobec tak pięknej trasy wręcz niestosowne wydałoby się skorzystanie z autobusu. Pociąg natomiast wysadza turystów na równinie poniżej Ałpedrinha – ze stromym podejściem innym odcinkiem drogi rzymskiej.

Położona na malowniczym zboczu ponad sadami owocowymi i ogrodami oliwnymi ALPEDRINHA ma tak sielski charakter, jak tylko można sobie wymarzyć-zwłaszcza wiosną wśród kolorowych kwiatów pokrywających pola i korony drzew, i wody tryskającej z każdej szczeliny na drodze. Wrażenia nie mącą nawet ciężarówki hałasujące wzdłuż głównej trasy na południe.

Na dobry początek zwiedzania warto udać się do muzeum w dawnym ratuszu, gdzie prócz narzędzi rzemieślniczych – od szewca przez piekarza do blacharza – wystawiane są tradycyjne elementy garderoby, w tym czarna suknia ślubna (co stanowi standard w tej części świata). W niewielkiej odległości, Capeia do Leáo (Kaplica Lwa) na dziedzińcu Domu Miłosierdzia stanowi uczęszczane w Ałpedrinha centrum życia towarzyskiego. Mgiełka tajemnicy otacza sprawę cennych XVl-wiecznych obrazów, które zniknęły z kaplicy w niewiadomych okolicznościach. Jako ostatnia oglądała je wystawa malarstwa prymitywistów w Lizbonie, która zbiegła się w czasie z planowanymi w kaplicy pracami renowacyjnymi.

W górnej części tej samej ulicy, powyżej skromnej fary, stoi robiąca duże wrażenie fontanna króla Jana V (Chafariz de Dom Joao V). Przejeżdżając tędy w roku 1714 król uznał tutejszą wodę za tak dobrą, że wydal polecenie postawienia chafariz pieczętującej królewską ocenę. Wioska zyskała na znaczeniu, i w XVIII w. zbudowano tu wiele pięknych domów, jak chociażby opustoszały dziś Palacio do Picadeiro, którego wieże górują nad fontanną. To tutaj zaczyna wić się górami w stronę Fundiio stara brukowana rzymska droga.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>